توجّه مىكنيم ؛ بايد افكار خودمان را ، نظريات خودمان را فراتر از محدوده خود قرار دهيم ؛ در هر كشورى وقتى معنويت كم شود و يا رو به سقوط رود ، به تدريج مفاسد اجتماعى و در رأس آن انحرافات جنسى افزايش مىيابد و بطور كلّى ، عدّهاى از نوجوانان كه راه حق و ايمان را دوست مىدارند ، راز و نياز با معبود خود را ، دوست مىدارند و از اين گونه بىحجابىها و از اين گونه خودنمايىها ناراحت مىشوند ، وقتى در جوّى نامناسب قرار مىگيرند ، درجوّى كه هر نوجوان دختر و پسرى با فردى از جنس مخالف دوست است و مدام با او در ارتباط است قرار مىگيرند ، تحت تأثير اينگونه افراد قرار گرفته ، مسير انحراف را پيشه خود مىگردانند و كسى پيدا نمىشود و به كسى هم اطمينان پيدا نمىكنند كه با او مشورت كنند و راه صحيح را از او طلب كنند ( حتى با پدر و مادر خود ) .
و بالاخره من ، پس از سالها فكر كردن و با مشكلات دست و پنجه نرم كردن و انحرافات بسيارى از مدرسهها و دبيرستانها را مشاهده كردن ، ارتباطات تلفنى و ارتباطات نزديك بين دختران و پسران كمتر از 16 - 17 را ديدن و شنيدن ، از اين گونه رفتارها ، رنج مىبرم و از اينگونه مسايل بدين نتيجه رسيدم كه هر قدر نونهالان اجتماع از نظر فكر و شجاعت تقويت گردند ولى از نظر
ايمان و اخلاق نيرومند نباشند ، ديو مفاسد خيلى زود آنها را از پاى درآورده و آنها را متلاشى مىكند و علت اصلى آن ، خود پدران و مادران هستند و
با جوانان (فارسى) — صفحة 112
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١١٢