فصل اول : جمال آدمى
برترى انسان
مسلّم است كه ارزش واقعى انسانها به علمو كمالاتو فضايل و صفات اخلاقى است . افراد بشر هر چند از جهت جسمو ظاهرو لباسو مكانو مالو مقام و اين گونه موارد با هم تفاوتهايى دارند اما اين تفاوتها سبب امتياز آنها بر يكديگر نيست ؛ آنچه سبب امتياز حقيقى است ، علم ، فضيلت ، اخلاق و رفتار نيك است .
فضيلت آدميان در بهرهگيرى از لذائذ حيوانى و برخوردارى از آنچه بين انسان و ساير حيوانات مشترك است نمىباشد ؛ بلكه كمال آدمى وابسته به امتيازات او از حيوانات است . هرچه بهرهء او از اين امتيازات بيشتر باشد ، فاصلهاش از عالم حيوانى زيادتر ، و جلوه و نمايش انسانى او بيشتر مىشود .
انسان فطرتاً شيفتهء اخلاق پسنديده است ؛ او صاحبان مكارم اخلاق را دوست مىدارد و تحت تأثير مناظر حساس اخلاقى قرار مىگيرد .
در تمام قرون و اعصار ، عدالت ، طهارت نفس ، امانت ، صداقت ، استقامت ، ثبات قدم ، شجاعت ، صراحت لهجه ، صبر و حلم ، وفاى به عهد ، تواضع ، رحم ، احسان ، اغماض و گذشت ، فداكارى و ايثار ، آزادىخواهى و خدمت به همنوع ، و ساير صفات حميده ، محبوب بشر
بوده است . هرچه شكل دنيا عوض شود و ظواهر زندگى تغيير كند در