[ 36 ] « وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ لَكُمْ فِيها خَيْرٌ - شتران قربانى را براى شما از شعائر خدا قرار داديم . شما را در آن خيرى است . . . » البدن همان شتر است كه بر گردنش بندى مىبندند و براى نحر كردن به منى مىكشانند ، و اين از شعائر مقدّس است ، و براى در اين كار و شعائر مانند آن خيرى است ، خير مادّى و معنوى ، اوّلا با استفادهء از آن و ثانيا با دستيابى بر تقوى از طريق و به وسيلهء آن . « فَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْها صَوافَّ - و هم چنان كه بر پاى ايستاده‌اند نام خدا را بر آنها بخوانيد . . . » يعنى در حالى كه دستها و پاهاى شتر راست ايستاده و آمادهء نحر كردن است ، و ذكر خدا هنگام نحر كردن واجب است ، امّا در اين خصوص صيغه و لفظ معيّنى نيست . جز اين كه در خبر آمده است كه با عبارتى كاملتر باشد ، در حديث مروى از ابى عبد اللَّه الصّادق - عليه السّلام - اين ذكر براى نحر كردن آمده است : « روى خود را به جانب كسى كردم كه آسمانها و زمين را سرشته است در حالى كه خود بر كيش حنيف روى دل به خدا دارم و مسلمانم و از مشركان نيستم ، همانا نماز و عبادتم و مرگ و زندگيم از آن خداى پروردگار جهانيان است كه شريكى ندارد و مرا بدين امر كرده‌اند و من از مسلمانانم ، بار الها ( همه چيز ) از تو و