[ 23 ] « إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ - خدا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند به بهشتهايى كه در آنها نهرها جارى است وارد مىكند . . . » كسانى كه به خدا ايمان راستين و صادقانه آورده‌اند ، هم آنانند كه به حق مؤمنند ، و همانانند كه ايمانشان در زندگيشان با اقدام به كارهاى شايسته بازتاب دارد و منعكس و متجلّى مىشود . بهشتهايى كه اينان بدان وارد مىشوند همان ترجمان و انعكاس كردار شايستهء ايشان است و از اين رو كلمهء « جنّات جمع جنّة » به لفظ جمع آمده است ، بدين لحاظ كه كار شايسته درجاتى دارد و براى هر درجه‌اى بهشتى است خاصّ همان درجه . « يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ - در آنجا با دستبندهايى از طلا و مرواريد آراسته شوند و لباسشان از حرير است . » يعنى به دستبندهاى زرّين آراسته شوند ، همچنين بر سرشان تاج نهند و بر گردنشان مرواريد ناب ارزشمند آويزند و جامه‌هايى سبز از حرير فاخر بپوشند ، و تصوّر اين منظره انسان را مشتاق بهشت مىسازد . [ 24 ] وانگهى روند آيات به بيان نعمتهاى مادّى اكتفاء نمىكند ، بلكه