/ 289 [ 23 ] « إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ - كسانى كه به زنان پاكدامن و بىخبر از فحشا و مؤمن تهمت زنا مىزنند ، در دنيا و آخرت لعنت شده‌اند و برايشان عذابى است بزرگ . » ممكن است زنى در لانهء فساد و مظانّ زنا كارى باشد ، چنين زنى مسئوليّت اين تباهكارى را تحمّل مىكند ، همچون زن زيورنماى بىحجابى كه از اين خانه بدان خانه مىرود ، و حركات ولنگارانهء شبهه‌آميزى مىكند ، خود را در دايرهء اتّهام قرار مىدهد و موجب مىشود مردم بر ضدّ او سخنانى بگويند . امّا زنى كه از اين تهمت بىخبر و از مظانّ آن دور است بايد به نيكوترين صورت محترم داشته شود ، و هر كس وى را متّهم كند در دنيا ملعون است ، يعنى از خير به دور و نزد مؤمنان مطرود است ، و در آخرت نيز ملعون است و خدا او را از رضوان خود دور مىكند و به عذابى بزرگ گرفتارش مىسازد .