تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 241

انديشيدن به مباديى كه آنان مردم را بدان فرا مىخوانند ، مىگردد . شايد همين است كه قرآن در اينجا بدين عبارت بدان اشاره مىكند كه : « حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي - تا ياد مرا از خاطرتان بزدودند » . اما گفته او كه فرمايد : « وَ كُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ - و شما هم چنان به آنها مىخنديديد » جنبهء رفتارى و عملى حالت روانى آنهاست كه مؤمنان را ريشخند مىكردند . [ 111 ] مؤمنان در دنيا در معرض انواع بلا و آزمون و مشكلات ، از ريشخند و مسخره شدن و غيره قرار گرفته‌اند ، ولى استقامت ورزيده و صبر و شكيبايى كرده‌اند و اكنون در آخرت پاداششان بهشت است . « إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِما صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفائِزُونَ - امروز آنها را به خاطر صبرى كه مىكردند پاداش مىدهم . آنها به مراد خود رسيده‌اند . » از اين آيه پيداست كه بزرگترين صبر همانا صبر بر جريحه‌دار شدن شخصيّت است و از اين روست كه مىبينيم بارزترين صفات مؤمنان براستى اين است كه به سرزنش اعتنايى نمىكنند و از آن نمىترسند . [ 112 ] آن گاه خداوند از آنها مىپرسد : / 241 « قالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ - گويد : به شمار سالها ، چه مدت در زمين زيسته‌ايد ؟ » تا ببينيم دنيايى كه آخرت را بدان فروختيد براى شما چگونه بوده است ؟ [ 113 ] پاسخشان اين است كه : « قالُوا لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْئَلِ الْعادِّينَ - گويند : يك روز يا قسمتى از يك روز ، از آنها كه مىشمرند ( فرشتگان حسابدار ) بپرس . » از اين اندازه سنجى مقدار تفاوت ميان آخرت و دنيا از لحاظ زمان به دست مىآيد . [ 114 ] « قالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ - گويد : اگر آگاهى مىداشتيد ، مىدانستيد كه جز اندكى نزيسته‌ايد . »