شرح آيات :
[ 84 ] « قُلْ لِمَنِ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيها إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ - بگو : اگر مىدانيد ، اين زمين و هر كه در آن است از آن كيست ؟ » اگر از علم خود استفاده كرده باشيد - و همين استفاده است كه ميزان سنجش جهل و علم است - پس خدا علم را به بيشتر مردم - و گر چه به اندازهاى محدود - عطا مىكند ، امّا انسان تنها كى عالم مىشود ؟ وقتى كه از علم خود بهره جويد و گرنه همان جاهل است . وقتى از آنها مىپرسى آفريدگار و مالك شما - و آنچه در اين آسمانها و زمين وجود دارد - كيست ؟ و فرمانروايى عالى در دست كيست ؟ پاسخشان اين است كه : بيگمان خداوند است ، آنجا كه خود فرمايد : « إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِينَ « 40 » - حكم تنها حكم خداست . حقيقت را بيان مىكند و او بهترين داوران است . » و در برابر كسى كه صاحب قدرت اجرايى مطلق در عالم هستى پهناور است ، انسان راهى جز تسليم و فروتنى ندارد . [ 85 ] « سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ - خواهند گفت : از آن خدا ، بگو : آيا پند نمىگيريد . » در اين صورت ، پس چرا حجاب غفلت و بىخبرى شما را از اين پروردگار