/ 188
مؤمنان چه كسانند ؟
رهنمودهايى از آيات :
از آنجا كه سورهء مؤمنون ما را ياد آور واقعيّت ايمان مىشود ، اين درس در اين سورهء مبارك - چنان كه پيداست - به بيان مقياس و محك حقيقى مؤمن اختصاص يافته است . در حالى كه در درسهاى پيشين سرانجام انكار و عناد با اصل ايمان ياد آورى شده است .
مريم و پسرش ( ع ) دو آيت و نشانهاند كه پروردگار آن دو را در قرارگاهى بر شده از زمين كه در آن جاى آسايش و آب روان وجود داشت مسكن و مأوى داد ، و اين دليل بر آن است كه خداوند - سبحانه و تعالى - پيامبران را براى آسايش بشر فرستاده است ، و از اين روست كه به ايشان امر فرمود كه از چيزهاى پاكيزه و خوش بخورند و كار نيك و شايسته انجام دهند .
راه پيامبران يكى است ، گر چه اهل كتاب با يكديگر اختلاف يافتند و به سبب اموال و فرزندانى كه به دست آوردند به گروههايى پراكنده شدند و هر يك به گروه خود دل بستند و شادمان گشتند ، و پنداشتند كه خداوند ، هم چنان خيرات و بركات را بر آنان فرو مىبارد ، و در نيافتند كه شايد اين استمرار خيرات نوعى استدراج باشد كه آنان را پلّه پلّه به سوى سرانجامى تلخ روانه كند تا وقتى مهلتشان سر آمد گريبان آنان را بگيرد .
امّا نيروى ايمان را نزد كسانى مىيابيم كه مهربان و دلسوزند ، از بيم خدا انديشناكند ، و به آيات و نشانههاى او پاسخ مثبت مىدهند ، براى پروردگار خود شريك نمىتراشند ، و حتى در آنچه به درگاه خدا تقديم مىكنند اطمينان كامل