الْمُنافِقِ فَتَلَجْلَجُ في صَدْرِهِ حَتّي تَخْرُجَ فَتَسْكُنَ الى صَواحِبها في صَدْرِ الْمُؤْمِنِ » « 1 »
حكمت را هر جا كه باشد فراگير پس به درستى كه حكمت مىباشد در سينهى منافق پس مضطرب مىشود در سينه او ، و آرام مىگيرد در دل مؤمن كه صاحب آن است .
مرد بايد كه گيرد اندر گوش * ور نوشته است پند بر ديوار
باطل است آنچه مدّعى گويد * خفته را خفته كى كند بيدار
Footnote
( 1 ) . نهج البلاغه فيض الاسلام ، حكمت 76 ، ص 1122 .