تخطي إلى المحتوى الرئيسي

راه اصلاح يا امر به معروف و نهى از منكر (فارسى) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨
مىروند در كشورهاى مسيحى در لابه‌لاى مطبوعات و روزنامه‌هاى آنها گردش مىكنند يك كار زشت و منكرى را كه يك نفر نادان در يك گوشه‌اى مرتكب شده پيدا مىكنند و به فكر ترويج آن مىافتند و با آب و تاب بسيار آن را روى صفحات كاغذ پاره‌هايى كه به دست جوانان مسلمان مىدهند مىآورند . آيا طبع و نقل زناشويى خانم‌هاى . . . با حيوانات ، و طلاق گرفتن فلان خانم از شوهرش براى خاطر ازدواج با سگ يا بوزينه ( كه شايد اصلًا دروغ و مجعول باشد ) براى آن پسر و دختر ايرانى كه غير از تقوا و پاكدامنى ، سرمايه‌اى ندارد ، غير از دعوت به فساد معنايى دارد ؟ آيا از انتشار عكس فلان پسر يا دخترى كه با خرج خود يا با پول و دسترنج كشاورزان فقير به خارج رفته ، در حال رقص با خرس آن را افتخار معرفى كردن و نظاير اين مطالب كه قلم از نوشتن آن خجل و شرمسار است ، غير از ترويج منكرات و منحرف ساختن جوانان ساده لوح چه نتيجه‌اى دارد ؟ كسى نمىفهمد كه ترقى و كمال و با دنيا جلو رفتن و با ملل عالم مربوط شدن و علوم و صنايع عصر را فرا گرفتن چه ارتباطى به اين حرف‌ها دارد ؟
اذا كان الغراب دليل قوم * سيهديهم سبيل الهالكينا
در بعضى كتب اخبار است كه خداوند وحى فرستاد به سوى پيغمبرى از پيغمبران خود كه به مؤمنين بگو نپوشند لباس دشمنان مرا و نخورند غذاى دشمنان مرا و نروند به راه‌هاى دشمنان من ، پس مىشوند از دشمنان من ، چنانچه ايشان دشمنان من هستند .