آيا « نظام امامت » ، با پايان يافتن دوره غيبت صغرى و آغاز غيبت كبرى در سال 329 هجرى قمرى ، پايان يافت و پس از ظهور حضرت مهدى عليهالسّلام اين نظام از نو برقرار مىشود يا اينكه « نظام امامت » استمرار دارد ؟
رژيم و نظام امامت ، نظامى است الهى و انقطاع ناپذير و دوره فترت ندارد و در هر زمان و هر عصر وجود دارد ؛ از عصر حضرت رسول اعظم صلّى الله عليه و آله تا حال تشكيل گرديده و برقرار بوده و هست ؛ و تا دنيا باقى است ، برقرار خواهد ماند ؛ چنان كه اميرالمؤمنين عليهالسّلام فرمود :
« لا تَخْلُو الْارْضُ مِنْ قائِم لِلّهِ بِحُجِّة ؛ إِمّا ظاهِرا مَشْهُورا ، وَ امّا خائِفا مَغْمُورا ، لِئَلّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللهِ وَ بَيِّناتُهُ » « 1 »
زمين از قائمى كه براى خدا حجت باشد خالى نخواهد ماند و اين حجت يا ظاهر و مشهور است و يا بيمناك و مستور ، براى اينكه حجتهاى خدا و بينات او باطل نگردد و از بين نرود .
بر هركس واجب است كه « نظام امامت » را بشناسد و به آن ايمان داشته باشد ؛ و در هر زمان و هر مكان ، فقط مردم بايد از اين نظام اطاعت كنند ؛ و هر كس ، در هر كجا و هر نقطهاى از دنيا كه باشد و هر شغل و كارى كه داشته باشد - لشك - رى باشد يا كشورى ، بازرگان باش - د يا پيشهور ، دانشمند
پاورقی
( 1 ) . نهجالبلاغه ، حكمت 147 ؛ و به تذكرة الحفاظ ذهبى ، ج 1 ، ص 12 ، نيز مراجعه شود .