روز باشد ، ولى در بقيه ايام از اول ماه تا آخر مانعى ندارد .
مسأله 414 - چنانچه مكلّف عذرى در ماندن به مكه دارد ولو به اينكه همسفران صبر نمىكنند ، مىتواند سه روز روزه را در راه بگيرد ، و الا بايد در مكه بماند و در آنجا روزه بگيرد ، و قصد اقامت نمودن و ده روز ماندن لازم نيست و اين روزه را در سفر نيز مىتوان گرفت .
مسأله 415 - اگر سه روز روزه را گرفت و بعد از آن تمكّن از قربانى پيدا كرد ، مخير است بين آنكه قربانى نمايد و بين آنكه هفت روز روزه بگيرد و بهتر است كه قربانى نمايد .
مسأله 416 - اگر ماه ذى الحجة گذشت و سه روز روزه را نگرفت بايد در سال آينده قربانى بنمايد و چنانچه خودش به مكه نرفت ، كسى را مأمور كند كه از طرف او قربانى نمايد .
مسأله 417 - اگر كسى در مدينه بماند يا آنكه در شهر ديگرى محبوس شود و بخواهد هفت روز روزه را بگيرد بايد صبر كند تا رفقاى او به محلّ خود برگردند .
مسأله 418 - در روزه هفت روز پياپى گرفتن معتبر نيست و مىتواند جداى از هم روزه بگيرد .
مناسك حج ( ط 1391 ش ) (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص١٩٤