1 - آنكه نقصان عمدى باشد با علم به حكم يا جهل به آن ، در اين صورت چنانچه تا موقف عرفات در عمرهء تمتع و تا آخر ذى الحجة در حج آن ، تدارك ممكن است بايد باقيمانده را به جا بياورد و چنانچه تدارك ممكن نيست ، حج او باطل و سال آينده بايد به جا آورد ، و بنابر احتياط واجب حجّ او مبدّل به حج افراد مىشود در صورتى كه نقصان در سعى عمره باشد .
2 - آنكه نقصان سهوى باشد ، در اين صورت چنانچه از مكه كوچ نكرده باشد و متذكر شود بايد خودش باقيمانده را به جا آورد ، و چنانچه از مكه كوچ كرده است بر فرض تمكّن و دشوار نبودن هر وقتى كه متذكر شد ، خودش بقيه را به جا آورد و بر فرض عدم تمكن يا دشوارى ولو به اينكه به شهر خود برگشته باشد نائب بگيرد و نائب همان باقيمانده را اتيان كند و كافى است ، و بنابر احتياط ، نائب سعى تمام به جا آورد و چنين قصد كند - آنچه در ذمهء منوب عنه است به جا مىآورم - اعم از اينكه واجب هفت مرتبه باشد يا خصوص مقدارى كه متمم سعى او است و زايد لغو باشد و در اين حكم فرقى نيست بين آنكه فراموشى قبل از تمام شدن شوط چهارم باشد يا بعد از آن .
مناسك حج ( ط 1391 ش ) (فارسى) — صفحة 167
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص١٦٧