إِمَاماً قَالَ وَ مِن ذُرِّيَّتِى قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِىالظَّالِمِينَ » « 1 » .
اين آيه دلالت دارد بر اين كه خداوند مقام امامت را در حالى به ابراهيم واگذار كرد كه وى پيامبر بود .
اين آيه نشان مىدهد كه مقام امامت از مقام نبوت و رسالت بالاتر است .
با ثابت شدن اين امامت براى ذريه ابراهيم عليه السلام يعنى معصومين ، برترى ايشان بر ديگر انبياء نيز اثبات مىشود .
اما در مورد برترى ايشان بر حضرت ابراهيم بايد گفت : روايات زيادى داريم كه بر افضليت امامان عليهم السلام بر ابراهيم عليه السلام دلالت مىكند ، برخى با اثبات مستقيم و برخى با اثبات ضمنى .
براى نمونه پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « اى على ، خداوند تبارك و تعالى پيامبرانش را بر فرشتگان مقرَّب ، برترى داد و مرا بر همه پيامبران و رسولان . اى على ، اين برترى ، بعد از من از آنِ تو و ائمه پس از توست و فرشتگان ، خدمتگذاران ما هستند » . « 2 »
سيماى تابناك اهل بيت عليهم السلام
س 48 : آيا واجب است كه معصوم حتى از جهت قيافه و جسم زيباترين
هامش
( 1 ) . و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى همه را به انجام رسانيد خدا به او فرمود : من تو را پيشواى مردم قرار دادم . ابراهيم پرسيد : از دودمانم چطور ؟ فرمود : پيمان من به بيدادگران نمىرسد ؛ بقره : 124 . .
( 2 ) . يا عَليُّ ، إِنَّ اللهَ تَبارَكَ وَتَعالى فَضَّلَ أَنْبِياءَهُ الْمُرْسَلينَ عَلى مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبينَ ، وَ فَضَّلنى عَلى جَميعِ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلينَ ، وَ الْفَضْلُ بَعْدى لَكَ يا عَليُّ وَ لِلْائِمَّةِ مِنْ بَعْدِكَ ، وَ إِنَّ الْمَلائِكَةَ لَخُدّامنا ؛ بحارالانوار ، ج 11 ، ص 139 ، باب 2 ، ح 6 . .