تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خاتم پيامبران (ص) و امير مؤمنان (ع) و مقام معصومين (ع) (فارسى) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢
ج : باسمه جلت اسمائه بر كسى پوشيده نيست كه ما به عنوان پيروان مكتب اهل بيت عليهم السلام در وهله نخست بايد نسبت به عملكرد ايشان حالت تسليم و رضايت داشته باشيم ، حتى اگر مقصود و هدف امور بر ما پوشيده باشد ، زيرا ممكن است رازى در ميان باشد و يا ما توانايى فهم امور را نداشته باشيم . در اين مورد از اهل بيت عليهم السلام روايت شده است : « امور ما بسيار سخت و دشوار است به گونه‌اى كه جز براى فرشته‌اى مقرب يا پيامبرى فرستاده و يا بنده‌اى كه خداوند قلبش را با ايمان آزموده باشد قابل تحمل نمىباشد » « 1 » . اما درباره واكنش حضرت اميرمؤمنان عليه السلام در مقابل اين واقعه بايد بگوييم كه : بىترديد حضرت اميرمؤمنان عليه السلام سرور و آقاى تمام غيرتمندان مىباشند ولى اگر بقاى دين الهى به قيمت صبر آن حضرت عليه السلام بر تحمل تمامى سختىها و دشوارىها توسط ايشان و اهل بيت گرامىشان قرار گيرد بىگمان ايشان صبر و شكيبايى خواهند نمود ، بخصوص اگر اين مصائب پيش از اين توسط رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به ايشان اطلاع داده شده باشد و او را به صبر و شكيبايى دعوت نموده باشد . با اين وجود ايشان غيرت علوى خود را آشكار نمودند و اظهار
هامش
( 1 ) . إنّ أمرَنا صَعبٌ مُستصعبٌ لا يتحمله الّا ملكٌ مقرّبٌ أو نبى مرسلٌ ، أو عبدٌ امتحن الله قلبَه بالإيمان ؛ الخصال ، ص 624 . .