مرحوم علامه مجلسى در مجلد غيبت كتاب بحارالانوار ، باب علامات ظهور موعود ( جلد 13 ) روايت كرده كه حضرت صادق عليه السلام از حضرت رسول صلى الله عليه و آله روايت كرده كه فرمودند :
« سَياتِى زَمانٌ عَلى امَّتى لا يبقَى مِنَ القُرآنِ الّا رَسمُهُ وَ لا مِنَ الاسلامِ الّا اسمُهُ يسَمّوُنَ بِهِ وَ هُم ابعَدُ النّاسِ مِنهُ مَساجِدُهُم عامِرَةٌ وَ هِى خَرابٌ مِنَ الهُدَى فُقَهاءُ ذلِك الزَّمانِ شَرُّ الفُقَهاءِ تَحتَ ظِلّ السَماءِ مِنهُم خَرَجَتِ الفِتنَه وَ الَيهِم تَعُوُد »
يعنى زمانى براى امت من خواهد آمد كه از قرآن جز رسمى و صورتى باقى نمىماند و از اسلام جز اسمى نخواهد بود . افراد امت من به نام مسلمان معروفاند و بىنهايت از حقيقت اسلام دورند . مساجد مسلمين در آن زمان بسيار آباد و معمور است و لكن از حقيقت و هدايت خراب و خالى است ، فقهاى آن زمان بدترين فقها هستند كه در زير سايه آسمان پيدا شدهاند . اين فقها سبب بروز و ظهور فتنه و فساد مىشوند ولى عاقبت آن فتنه و فساد گريبانگير خود آنان خواهد شد و نتيجه آن فتنه و فساد به خود آنان بر خواهد گشت ؟
ج : باسمه جلت اسمائه
اين روايت را مجلسى رحمه الله از ثواب الاعمال صدوق نقل كرده ، و صدوق از پدرش از على بن ابراهيم از ابراهيم بن هاشم از نوفلى از سكونى ، از امام صادق عليه السلام نقل كرده است . روايت از نظر سند معتبر است ، جاى اشكال نيست ، و از حيث دلالت و زمان آن مورد بحث است ، چون علائم سه دسته است و علائم نزديك ظهور پنج تا است كه اين علامت از آنها نيست .
امام زمان (ع) از ولادت تا ظهور (فارسى) — صفحة 44
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص٤٤