سبحان به زمين آورد تا به جاى اسماعيل عليه السلام قربانى شود و از آنجايى كه از سوى خداوند متعال بوده از آن با تعبير عظيم ياد شده است .
اما مفهوم باطنى آن اين است كه : منظور از قربانى و ذبح عظيم ، حضرت سيدالشهدا امام حسين عليه السلام مىباشد به اين ترتيب كه چون در عالم ذَر آنچه را كه در مورد اسماعيل عليه السلام و نياز به قربانى به جاى او ، بر پيامبران و امامان عليهم السلام عرضه شد ، حضرت امام حسين عليه السلام داوطلب گرديد تا ذبح عظيم باشد و به جاى اسماعيل عليه السلام در كربلا قربانى گردد ، البته نه به خاطر شخص حضرت اسماعيل عليه السلام بلكه از اين جهت كه ايشان جدّ پدربزرگ گرامىاش حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم و پدر و مادر بزرگوارش حضرت اميرمؤمنان على عليه السلام و حضرت فاطمه زهرا عليها السلام مىباشد و از اين جهت است كه حضرت امام حسين عليه السلام جان گرامىاش را فداى وجود اين گراميان نمود .
( چون اين بزرگواران بايد از صلب حضرت اسماعيل بيرون مىآمدند ؛ در عالم معنا بلاى او را به جان خريد تا اجداد و پدرانشان را حفظ كند و در عالم دنيا با تأخير زمانى به عهد آسمانى خود عمل كرد اين يكى از حكمتهاى بلاى حضرت حسين عليه السلام است ) .
ارتباط سورهء فجر و واقعه كربلا
س 58 : چه رابطهاى ميان سوره فجر و واقعه كربلا وجود دارد ؟