همراه ما روانه گردد » . « 1 » با اين وجود گروهى از همراهان حضرت ، اهداف دنيوى خود را دنبال مىكردند و امام حسين عليه السلام در شب عاشورا نمىخواستند كه از اين گروه كسى به اجبار همراه ايشان باقى بماند . البته اين به معناى معذور بودن آنها در يارى نكردن حضرت ، نيست چرا كه يارى ايشان واجب بود .
نهى ارشادى امام حسين عليه السلام به زينب كبرى عليها السلام
س 24 : مفهوم و مقصود امام حسين عليه السلام از منع نمودن خواهر گرامىاش زينب كبرى عليها السلام در اين فرموده ايشان چيست : « خواهرم تو را سوگند مىدهم و از تو مىخواهم كه سوگند مرا نشكنى ، چون به شهادت رسيدم بر [ مصيبت ] من گريبان چاك نكن و صورت خود را خراش مده و ناله و شيون ننما » « 2 » ؟
آنچه به كمك قرائن بيرونى به دست مىآيد اين است كه امام حسين عليه السلام مىخواستند بانو زينب كبرى عليها السلام و زنان همراهشان نقش ايشان را در زمان بعد از شهادت حضرتش ادامه دهند و از
هامش
( 1 ) .
« أَلا وَ مَن كانَ باذِلًا فينا مُهْجَتَهُ ، مُوَطَّناً عَلى لِقاءِ اللَّهِ نَفْسَهُ ، فَلْيَرحَلْ مَعَنا »
لهوف : 38 . كشف الغمه : 573 : 1 . بحارالانوار : 366 : 44 و 367 . عوالم العلوم : 216 : 17 و 217 . الحدائق الورديه : 117 : 1 .
( 2 ) . قال عليه السلام :
« يا أُختاه ، إنّى أَقْسَمْتُ عَلَيْكِ فَأَبِرّى قَسَمى ، لا تَشُقّى عَلَىَّ جَيباً ، و لا تَخمِشى عَلَىَّ وجهاً ، و لا تَدْعَى عَلَىَّ بِالوَيلِ و الثُّبُور إِذا أَنَا هَلكتُ » .
الارشاد ، ج 2 ، ص 93 .
مستدرك ، ج 2 ، ص 451 .
بحار ، ج 45 ، ص 2 ، بقيه باب 37 .