درون مكتب تشيع نبود ، درك و تحمل آن براى ما آسانتر بود . اما صد افسوس كه اينان با به تنكردن لباس تشيع و پنهانكردن خنجر خويش در زير اين لباس ، مىكوشند به مكتب شيعه ضربه بزنند و با خنجر زهرآلود خويش انديشه تشيع را مسموم سازند .
سؤال اين است كه دليل اين كينهتوزىها نسبت به شعائر حضرت سيدالشهدا عليه السلام چيست ؟ آيا ارزشهاى اخلاقى و معارف دينى - همچون جانفشانى در راه عقيده ، برخاستن در برابر طاغوتها ، ايستادگى و پايدارى در راه حق - كه در پى احياى اين شعائر در دلهاى مؤمنان نهادينه مىشود ، اين غرضورزان را به كينهتوزى وا مىدارد ؟ و يا ترس و وحشتى كه در دشمنان خدا مىافتد ، آنان را نگران كرده است ؟ !
چگونه است كه ادعاى حسينى بودن و دلبستگى به شعائر حسينى دارند ، اما اين گونه در اين معارف مكتب تشيع تشكيك مىكنند ؟ چرا به جاى مبارزه با اين شعائر ، همه توان و تلاش خود را در راه افشاى جنايات يزيد و يزيديان نمىگذارند ؟ !
در اينجا با تمام وجود فرارسيدن سالروز اين مصيبت و فاجعه بزرگ را به حضرت صاحب العصر و الزمان - روحى و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء - و به شيعيان مخلص و با ايمان آن حضرت تسليت عرض مىكنم و به همين مناسبت ، نكات زير را خطاب به مؤمنين يادآور مىشوم :
اول : به يكايك فرزندان مؤمن خويش در سراسر جهان تشيع
عاشورا و قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 158
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص١٥٨