عدالت جزا دهد ، و براى كسانى كه كافر شدند نوشيدنى از مايع سوزان و عذاب دردناكى وجود دارد ، به خاطر كفرى كه مىورزيدند » « 1 » .
معاد در قرآن مجيد
در قرآن مجيد بعد از مسألهء توحيد كه اساسىترين مسأله در تعليمات پيامبران است ، بحث معاد و آثار تربيتى آن در درجهء اول اهميت قرار داشته ، بيشترين آيات را بعد از خداشناسى به خود اختصاص داده است . نامهايى كه در قرآن براى آن روز بزرگ ذكر شده بسيار زياد است و هركدام بيانگر حادثهاى از حوادث آن روز است و در زير هر يك از اين نامها رازى نهفته است . معروفترين نام آن روز كه 70 بار در قرآن تكرار شده « يَوْمُ القِيامَة » است كه حكايت از رستاخيز عظيم انسانها و قيام عمومى بندگان مىنمايد .
برخى از نامهاى ديگر آن حادثه عبارت است از : « يَوْمُ الحَسْرة » ، « يَوْمالنَّدامة » به معنى روز پشيمانى و حسرت ، « يوم الفَراق » روز جدائى ، « يوم المُحاسبة » ، « يوم المسألة » روز حسابرسى و پرسوجو ، « يوم الدّين » ، « يوم الفَصْل » ، « يوم الحُكْم » روز جزادهى و حل و فصل مسائل و تعيين حكم ؛ چه خوب است براى بيدارى از خواب غفلت و غرور و مهار كردن خواهشهاى شيطانى لحظهاى در اين نامها انديشه نموده و در همين دنيا وضعيت خود را در آن روز كه همگى در پيشگاه خداوند عادل حاضر مىشويم در نظر بگيريم .
هامش
( 1 ) - سورهء يونس ( 10 ) : آيهء 4