ضرورى زندگى از قبيل مسكن و لباس ساده و غذا براى آنان ممكن نيست ، بديهى است چنين جامعهاى قابل دوام نبوده و هرگز به سعادت واقعى نخواهد رسيد .
يكى از راههاى مقابله با اين مشكل بزرگ دستگيرى از مستمندان و بيچارگان و احسان در حق آنهاست كه در اسلام به آن سفارش فراوانى شده است ، در بسيارى از روايات گفته شده صدقهاى كه انسان مىپردازد قبل از آن كه در دست مستمند و فقير واقع شود در دست پروردگار قرار مىگيرد . « 1 » به همين جهت حضرت سجاد عليه السلام هنگام صدقه دادن دست خود را مىبوسيد « 2 » و حضرت باقر عليه السلام وقتى چيزى را به كسى صدقه مىداد آن را دوباره از او گرفته مىبوئيد و مىبوسيد سپس آن را به فقير بر مىگرداند . « 3 » از برخى احاديث به دست مىآيد هنگامى كه انسان قصد مىكند به كسى صدقه بدهد هفتاد شيطان او را وسوسه مىكنند كه چنين كارى را انجام ندهد و فرد صدقه دهنده با پرداخت صدقه در حقيقت آن را از دهان آن شياطين بيرون كشيده و در دست پروردگار قرار مىدهد . « 4 » پرداخت صدقه علاوه بر آثار بسيار زياد اجتماعى براى فرد صدقه دهنده نيز داراى بركات و فوايدى است كه در اين جا به برخى از آنها اشاره مىكنيم :
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 9 ، ص 406 ، حديث 1
( 2 ) - همان ، ص 433 و 434 ، حديث 2
( 3 ) - همان ، ص 406 و 407 ، حديث 2
( 4 ) - همان ، ص 370 ، حديث 12