6 - به مسجدى كه نمازگزار ندارد برود كه خود امر مستحبى است .
7 - از انداختن آب دهان يا بينى يا اخلاط سينه در مسجد پرهيز گردد .
8 - از خوابيدن در مسجد ، چنانچه انسان ناچار نباشد و صحبت كردن راجع به كارهاى دنيا و طلب كردن گمشده و بلند كردن صدا به جز براى اذان كه كارهاى مكروهى هستند خوددارى گردد .
9 - از مشغول شدن به كار يا صنعتى مثل بافندگى كه انجام آن در مسجد مكروه است ، اجتناب شود .
10 - از خواندن شعرى كه در آن نصيحت و پندى نباشد خوددارى گردد ، چرا كه اين كار در مسجد مكروه است .
11 - از بردن عين نجاست يا اشياء نجس به مساجد در صورتى كه باعث سرايت نجاست به مسجد شود يا بىاحترامى به اين اماكن محسوب گردد ، خوددارى شود .
12 - از خواندن نماز ميت در مساجد پرهيز شود ، چرا كه اين كار مكروه است .
13 - از زينت نمودن مسجد با طلا يا با تصوير انسان و حيوان و فرشته و هر موجود ديگرى كه داراى روح مىباشد ، اجتناب گردد .
14 - در صورت استفاده از اشيايى كه بوى آن باعث اذيت نمازگزاران مىگردد ، مثل خوردن سير و پياز و مانند آن ، از داخل شدن به مسجد كه عمل مكروهى است ، خوددارى شود .
پرسش : اگر وقت نماز فرا رسيده و از طرف ديگر گوشهاى از مسجد هم نجس شده باشد ، آيا نمازگزار مىتواند اول نماز خود را
ره توشه نوجوانان (فارسى) — صفحة 277
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٧٧