نمازگزار بايد نماز را به قصد نزديك شدن به خداوند متعال و انجام فرمان او بجا آورد و اگر انگيزهاى غير از خدا در كار او باشد مثلًا براى نشان دادن به مردم نماز بخواند نمازش باطل است ، بلكه اگر فقط قسمتى از نماز را براى غير خدا بجا آورد باز نمازش باطل است .
پرسش : آيا مشخص كردن تعداد ركعتهاى نماز در هنگام نيت لازم است به اين كه مثلًا بگويد : دو ركعت نماز صبح براى نزديك شدن به خدا به جا مىآورم يا لازم نيست ؟
پاسخ : لازم نيست ، ولى بايد نمازگزار متوجه باشد نمازى كه مىخواهد بجا آورد نماز ظهر است يا عصر ، نماز قضا است يا اداء ؛ همچنين بايد مشخص نمايد نماز واجب شبانهروزى است يا نماز نافله و مستحبى .
2 - قيام
« قيام » يعنى راست ايستادن و پرهيز از خم شدن ؛ قيام هنگام گفتن تكبيرةالاحرام و همچنين قيام پيش از رفتن به ركوع كه آن را « قيام متصل به ركوع » مىنامند جزو اركان نماز است ، ولى قيام موقع خواندن حمد و سوره و قيام پس از برخاستن از ركوع اگرچه امرى واجب است اما ركن نيست و به همين جهت اگر از روى فراموشى ترك شود نماز صحيح است .
مسألهء 1 - بدن نمازگزار در هنگام قيام بايد آرام باشد و بنابر احتياط واجب نمازگزار از تكيهكردن به ديوار يا عصا و هر چيز ديگر خوددارى نمايد مگر در هنگام ناچارى كه تكيه دادن مانعى ندارد .
مسألهء 2 - احتياط واجب آن است كه در موقع ايستادن هر دو پا روى