فصل هفتم : تيمّم ، نشانهء فروتنى و تسليم
روح مشترك در همهء احكام الهى به وجود آوردن حالت تعبد و روحيهء اطاعت و خضوع بندگان در مقابل خداوند حكيم است ، و اين روح به معناى واقعى كلمه در تيمم منعكس است ؛ زيرا انسان پيشانى خود را كه شريفترين عضو بدن اوست با دستى كه بر خاك زده لمس مىكند تا فروتنى و تواضع خود را در پيشگاه خداوند قادر متعال آشكار ساخته و با زبان بىزبانى بگويد : پيشانى من و همچنين دستهايم در برابر تو تا آخرين حدّ خاضع و متواضع هستند .
قرآن مجيد از خاك تيمم با كلمهء
« صَعِيداً طَيِّباً » « 1 »
ياد كرده است ؛ « طيّب » يعنى پاكيزه ، و « صَعيد » از مادّهء « صعود » گرفته شده است و يكى از معانى آن چيزهايى است كه سطح كرهء زمين را پوشانده است اعم از خاك و ريگ و سنگ و مانند آن ؛ و در اين صورت به خاكى گفته مىشود كه در معرض ريزش باران و تابش آفتاب و وزش باد است و بديهى است كه چنين خاكى زير دست و پا نبوده و استفاده از آن بر خلاف بهداشت
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ( 4 ) : آيهء 43 - سورهء مائده ( 5 ) : آيهء 6