3 - از دستشويى كردن بر قبور مؤمنين كه بىاحترامى به آنهاست و هرجايى كه موجب بىاحترامى به يكى از مقدسات دين است و نيز در زمين و ملك كسى كه اجازهء اين كار را نداده بايد پرهيز شود .
4 - بايد نسبت به پاك نمودن و تطهير محل ادرار و مدفوع پس از دستشويى نمودن اقدام نمود ؛ در برخى روايات آمده آنان كه نسبت به اين امر توجه نمىكنند دچار عذاب قبر گشته و در قيامت دچار آن چنان رنج و ناراحتى مىگردند كه باعث رنجش ساير افرادى كه خود دچار عذاب و ناراحتى هستند مىشوند . در حديثى از حضرت باقر عليه السلام نقل شده يكى از ويژگىهاى قوم لوط كه دچار عذاب الهى شدند اين بود كه خود را از مدفوع پاكيزه نگه نمىداشتند . « 1 » به هر حال براى تميز كردن محل ادرار بايد از آب استفاده شود ؛ اگر آب جارى يا كر باشد ، چنانچه محل ادرار را يك مرتبه بشويد كافى است و اگر با آب قليل مثل آفتابه بخواهد خود را بشويد ، بنابر احتياط واجب بايد دو مرتبه خود را بشويد و براى تميز كردن مخرج مدفوع مىتوان از دستمال پارچهاى ، كاغذ ، كلوخ و يا سنگ پاك و خشك استفاده نمود ؛ كه البته بنابر احتياط واجب بايد تميز كردن با اين اشياء كمتر از سه مرتبه نباشد اگرچه با يك مرتبه يا دو مرتبه دستمال كشيدن محل پاكيزه شود ، ولى با اين حال در سه مورد نمىتوان مخرج مدفوع را با غير آب پاك كرد ، كه عبارتند از : 1 - هر گاه نجاست ديگرى مانند خون همراه مدفوع بيرون آيد .
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 12 ، ص 148 ، حديث 1 ؛ و نيز ص 152 ، حديث 7