مسايل دينى و پيروى از فتواهاى او در هنگام عمل به وظايف ، و به كسى كه براى به دست آوردن دستورات دينى خود به مجتهد و كارشناس دينى مراجعه مىنمايد « مقلِّد » گويند .
در اين جا به دو نكته بايد توجه داشت : 1 - تقليد مخصوص كسانى است كه خود مجتهد نيستند ؛ بنابراين اگر كسى به درجهء اجتهاد برسد ، چه زن باشد چه مرد ، نمىتواند از مجتهد ديگرى تقليد كند و بايد در مسائل به نظر خودش عمل نمايد .
2 - كسانى كه به درجهء اجتهاد نرسيده و توانايى به دست آوردن احكام الهى را ندارند ، حق ندارند نسبت به مسائل شرعى اظهار نظر كرده و فتوا دهند ؛ و اگر چنين كارى را انجام داده و نظريهء اشتباهى را براى ديگران مطرح كنند ، مسؤول تمام كارهاى كسانى هستند كه از روى ناآگاهى به گفتهء آنها عمل كردهاند . در احاديث زيادى كه از پيشوايان دين به ما رسيده از اين كار بشدّت نهى شده است ؛ امام باقر عليه السلام مىفرمايد : « كسى كه بدون دانش و هدايت الهى فتوا دهد فرشتگان رحمت و عذاب او را لعنت نموده و مسؤوليت اعمال كسانى كه به فتواى او عمل كردهاند بر دوش او خواهد بود . » « 1 » پرسش : آيا از هر فردى كه به درجهء اجتهاد رسيده مىتوان تقليد كرد ؟
پاسخ : خير ، مجتهد بايد عاقل ، بالغ ، شيعهء دوازده امامى ، زنده و عادل باشد و جاهطلب و فريفتهء دنيا نباشد . و در صورتى كه بين نظرات
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 27 ، ص 20 ، حديث 1