حملهء تبليغاتى بود .
ما هر قدر تلاش كرديم كه حرف حقّمان را به طور روشن به دنيا بگوييم ، دنيا گفت :
من نمىفهمم . ما گفتيم : صدام كه ادعاى صلح طلبى مىكند ، دروغ مىگويد . او به كشورِ ما تجاوز كرده است و ما مظلوميم .
ما مىگفتيم : عنصر وجودى صدام ، عنصر جنايت است . صدام نمىتواند بدون جنايت زندگى كند . دست صدام بايد بريده شود .
متجاوز بايد از بين برود . ما هر كارى كرديم ، نتوانستيم حمايتِ دنيا را جلب كنيم .
تنها مستضعفينى كه اختياراتى در دست نداشتند ، حرفِ ما را قبول كردند .
از آن طرف ، صدام بمب شيميايى بر سرِ ما ريخت ولى هيچ كس براى ما آه نكشيد بلكه صدام را با موشك و ساير امكانات هم تجهيز كردند .
با پذيرش قطعنامه از سوى ايران ، همهء اين مشكلات تبليغاتىِ ايران در خارج از كشور ، حل شد . صدام افشا شد .
در روزهاى اول كه ايران قطعنامه را پذيرفته بود ، صدام ژستِ صلح طلبانه به خود گرفته بود و مىگفت : رهبر ايران گفته است كه من با قبول قطعنامه ، كاسهء زهر سَر كشيدم .
از اين حرفِ رهبر ايران معلوم مىشود كه ايرانىها صلح طلب نيستند ؛ اما من چون صلح طلبم ، قبول قطعنامه براى من ، احْلى مِنَ العسل ، از عسل شيرينتر بود .
اول ، صدام آن گونه ژستِ صلح طلبانه مىگرفت و بعد از آن ، « اشنويّه » را بمبارانِ شيميايى كرد و مردمِ غير نظامى و زن و بچهء بىگناه اشنويّه را كشتار كرد . از اين كار صدام ، معلوم شد كه چه كارى در كامِ صدام از عسل شيرينتر است ، صلح يا جنايت ! صدام يك جانىِ بالفطره است و نمىتواند بدون جنايت زندگى كند .
اكنون ما به بركتِ پذيرش قطعنامه ، حمايتِ دنيا را جلب كردهايم . حالا دنيا مىگويد : صدام چون بمباران شيميايى كرده است ، محكوم است .
پيشتر وقتى ما به دنيا مىگفتيم : شما از صدام حمايت نكنيد و ما و صدام را به حالِ خودمان وا گذاريد ، دنيا به ما مىگفت :
شما مىخواهيد زورگويى كنيد ! اما اكنون من فكر مىكنم كه اگر صدام مقدارى به حماقت و جنايتِ خودش ادامه دهد و در شوراى امنيت از حاميان خودش اطاعت نكند ، شوراى امنيت به اينجا خواهد رسيد كه صدام ديگر قابل حمايت نيست .
اگر شوراى امنيت به اين نتيجه برسد ، ما جنگ را بردهايم ؛ زيرا صدام هم مىداند كه اگر دنيا آن گونه بىدريغ از او حمايت نكند ، او در برابر رزمندگان ما چند لقمه
بيشتر نيست . ( تكبير نمازگزاران )
دنيا حرفهاى ما را در مورد صدام قبول نكرد . صدام را آن گونه مسلح كردند و در خليج فارس آن كارها را در حمايت از صدام انجام دادند . آن وقت ، ما به آنها گفتيم :
ما قطعنامه را قبول مىكنيم ، به شرط اينكه شما اعلام كنيد كه صدام متجاوز است .
اكنون شوراى امنيت كم كم به اين نتيجه رسيده است كه اگر از اول ، حرفِ ما را قبول كرده بود ، بهتر بود ؛ زيرا ما هم قطعنامه را زودتر قبول مىكرديم و هم اگر شوراى امنيت در دنيا اعلام كرده بود كه صدام متجاوز است ، صدام متجاوز ، ديگر نمىتوانست پيش شرط و پس شرط تعيين كند .
ولى با اين وضع ، صدام چون هنوز به عنوان متجاوز اعلام نشده است ، مرتب چوب لاى چرخِ مذاكرات صلح و اقداماتِ صلحجويانهء دبير كل مىگذارد . شوراى امنيت ، حالا ديگر برايش ملموس و محسوس شده است كه صدام صلح طلب نيست و ذات و عنصرش ، عنصر جنايت است و مىگويد :
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 384
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٨٤