وَأَقِمِ الصَّلَاة « 1 » ، و چون طلب عالى از دانى است امر معنى مىدهد . اما اگر طلب دانى از عالى بود به آن امر نمىگويند ، بلكه استدعا مىگويند ، زيرا مربوب از رب خود طلب مىكند . هدايت در اينجا به معنى ارشاد و ارائه طريق است . « 2 »
( صراط ) : اصل قرائت آن با ( ص ) است اما يعقوب آن را با ( سين ) قرائت كرده ( سراط ) و بعد ( سين ) به ( ص ) قلب شده به خاطر نزديكى محل تلفظ با ( ط ) و جواهرى قائل است ( صراط ، سراط و زراط ) هر سه به معنى ( طريق ) مىآيند . « 3 »
از اميرالمومنين ( ع ) روايت شده ( الصراط المستقيم هنا القرآن ) ؛ « 4 » صراط مستقيم در اينجا ، قرآن است .
معنى آيه اين است كه : ما را به راه راست ، ثابت قدم بدار .
از طريق شيعه هم روايت شده كه ( صراط المستقيم ) حضرت على و شناخت اوست به دليل اينكه خداوند مىفرمايد : وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَينَا لَعَلِي حَكِيمٌ ، « 5 » ( زخرف / 4 ) .
اما به اين روايات نمىتوان استناد كرد ، زيرا تصحيح نشدهاند .
اين آيه با توجه به آيات بعدى بيان مىكند كه خداوندا ما را به راه مستقيمى كه راه خاصان درگاه توست هدايت كن و بر آن ثابت
هامش
( 1 ) . سوره هود ، آيه 114 .
( 2 ) . ثعالبى ، تفسير الثعالبى ، ج 1 ، ص 116 .
( 3 ) . ابن منظور ، لسان العرب ، ذيل مادهء - صرط » ، ج 7 ، ص 340 .
( 4 ) . على بن محمد ، تفسير ماوردى ، ج 1 ، ص 59 ، ثعالبى ، تفسير الثعالبى ، ج 1 ، ص 168 .
( 5 ) . عروس هويزى ، نور الثقلين ، ج 1 ، ص 2 ، ش 90 .