بايد طواف نساء و نماز آن را به قصد رجاء يعنى به اميد اين كه شايد مطلوب خداوند متعال باشد بجاى آورند و پس از بازگشت از منى نيز اگر برايشان امكان داشت شخصاً آن را اعاده نمايند و اگر خودشان نمىتوانند انجام دهند نايب بگيرند .
مسألهء 965 ) سه طايفهء اوّل از چهار طايفهاى كه در مسألهء 959 بيان شد هرگاه اعمال مكّه را جلو انداختند عملشان كافى است ، حتّى اگر بعداً خلاف آن ثابت شود ، مثلًا زن دچار حيض نشود يا مريض بهبود يابد يا ازدحام و زيادى جمعيّت به گونهاى نباشد كه مزاحم طواف او باشد ، هرچند اعادهء اعمال مطابق با احتياط است .
ولى كسى كه از طايفهء چهارم است هرگاه پس از بازگشتن از منى به مكّه برايش روشن شود كه مانعى براى طواف و نماز و سعى او نيست بنابر احتياط بايد تمام اعمال مكّه را اعاده نمايد .
مسألهء 966 ) كسى كه حجّ نيابتى انجام مىدهد ، هرگاه در اثناى حجّ عذرى برايش پيش آيد كه مشمول يكى از چهار دستهء مذكور در مسألهء 959 بشود ، مىتواند اعمال مكّه را مقدّم نمايد .
مسألهء 967 ) بوى خوش و مسايل جنسى بر معذورانى كه طواف زيارت و طواف نساء را مقدّم بر رفتن به عرفات و مشعر و اعمال منى انجام مىدهند ، حلال نمىشود ، بلكه تمام محرّمات احرام پس از حلق يا تقصير براى آنها حلال مىشود .
مناسك حج و عمره (فارسى) — صفحة 315
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣١٥