مگر آن كه معلوم شود مست كننده است كه در اين صورت نجس هم مىباشد .
« مسألهء 103 » اگر خرما ، مويز ، كشمش و آب آنها جوش بيايند ، بنابر احتياط حكم انگور و آب آن را دارند ، خصوصاً در كشمش .
« مسألهء 104 » هر مايعى كه مست كننده باشد ، مقدار كم آن نيز حرام و نجس است ، ولو اين كه به جهت كم بودن ، مست كننده نباشد .
10 - فُقّاع
« مسألهء 105 » فُقّاع كه از جو گرفته مىشود و به آن آبجو مىگويند ، نجس است ؛ ولى آبى كه به دستور پزشك از جو مىگيرند و مست كننده نيست و به آن « ماءالشعير » مىگويند ، پاك است .
11 - عرق شتر نجاستخوار
« مسألهء 106 » عرق شتر نجاستخوار ( يعنى شترى كه به خوردن مدفوع انسان عادت كرده ) بنابر احتياط نجس است ، ولى اگر حيوانات ديگر نجاستخوار شوند ، اجتناب از عرق آنها لازم نيست . ادرار و مدفوع هر حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده نجس است .
« مسألهء 107 » گوشت ، شير و تخم حيوان نجاستخوار نجس نيست ، ولى خوردن آن حرام مىباشد .
عرق جُنُب از حرام
« مسألهء 108 » عرق جنب از حرام ، خواه جنابت به واسطه زنا ، لواط ، استمناء و يا غير آن باشد ، نجس نيست و مىتوان با لباس يا بدن آلوده به آن نماز خواند .
راه ثابت شدن نجاست
« مسألهء 109 » نجاست هر چيزى از سه راه ثابت مىشود :