چنانچه به قصد اين كه چيزى را به كسى بفهماند بگويد ، اگر قصد ذكر نداشته باشد ، نماز او باطل است ، بلكه اگر قصد ذكر نيز داشته باشد بنابر احتياط بايد نماز را اعاده كند .
« مسألهء 1159 » خواندن قرآن در نماز به قصد قرائت قرآن ، غير از چهار سورهاى كه سجدهء واجب دارند و در احكام جنابت گفته شد ، اشكال ندارد و همچنين دعا كردن در نماز جايز است ، اگرچه به فارسى يا زبان ديگر باشد .
« مسألهء 1160 » اگر چيزى از حمد و سوره و ذكرهاى نماز را عمداً يا احتياطاً چند مرتبه بگويد ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1161 » انسان نبايد در حال نماز به ديگرى سلام كند و اگر ديگرى به او سلام كند ، بايد به گونهاى پاسخ دهد كه سلام مقدّم باشد ، مثلًا بگويد : « السَّلامُ عَلَيْكُمْ » و نبايد « عَلَيْكُمُ السَّلامْ » بگويد و احتياط واجب آن است كه اجزاى جواب سلام ، مانند اجزاى خود سلام باشد ، مثلًا در جواب « عليكم السلام » بايد بگويد : « السلام عليكم » و نمىتواند در جواب آن بگويد : « سلامٌ عليكم » و يا « السلام عليك » .
« مسألهء 1162 » انسان بايد جواب سلام را در نماز يا غير آن فوراً بگويد و اگر در حال نماز عمداً يا از روى فراموشى جواب سلام را به قدرى تاخير اندازد كه اگر جواب بگويد جواب آن سلام حساب نشود ، نبايد جواب بدهد و اگر در نماز نباشد ، جواب دادن واجب نيست .
« مسألهء 1163 » بايد جواب سلام را به گونهاى بگويد كه سلام كننده بشنود ، ولى اگر سلام كننده ناشنوا باشد ، چنانچه انسان به نحو معمول جواب او را بدهد كافى است ؛ ولى چنانچه نتواند جواب سلام را ولو با اشاره به او بفهماند ، جواب سلام او واجب نيست .
« مسألهء 1164 » نمازگزار بايد جواب سلام را به قصد جواب بگويد نه به قصد قرائت قرآن ، ولى گفتن جواب سلام به قصد دعا به معناى طلب سلامت از خدا براى گويندهء سلام ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1165 » اگر زن يا مرد نامحرم يا بچّهء مميّز ، يعنى بچّهاى كه خوب و بد را
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 216
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢١٦