دفن نكنند .
« مسألهء 657 » اگر ناچار شوند كه مسلمان را در قبرستان غير مسلمانان دفن كنند - مانند برخى كشورهاى غير اسلامى - دفن او در آنجا جايز است ، مخصوصاً اگر موجب اهانت بر او نباشد .
« مسألهء 658 » دفن مسلمان در جايى كه بىاحترامى به او باشد ، مانند جايى كه خاكروبه و كثافات در آن مىريزند ، جايز نيست .
« مسألهء 659 » ميّت را نبايد در جاى غصبى دفن كنند و دفن كردن او نيز در جايى كه براى غير دفن كردن وقف شده ، مثل مدارس موقوفه ، جايز نيست .
« مسألهء 660 » دفن ميّت در قبر مردهء ديگر ، اگر موجب نبش قبر شود جايز نيست .
« مسألهء 661 » چيزى كه از ميّت جدا مىشود ، اگرچه مو ، ناخن و دندان او باشد ، بايد دفن شود و اگر موجب نبش نشود ، احتياط واجب آن است كه با خود او دفن شود و نيز دفن ناخن و دندانى كه در حال حيات از انسان جدا مىشود مستحب است .
« مسألهء 662 » اگر كسى در چاه بميرد و بيرون آوردن او ممكن نباشد ، بايد درِ چاه را ببندند و همان چاه را قبر او قرار دهند و در صورتى كه چاه مال غير باشد ، بايد به نحوى او را راضى كنند .
« مسألهء 663 » اگر بچّه در رحم مادر بميرد و ماندن او در رحم براى مادر خطر داشته باشد ، بايد به آسانترين راه او را بيرون آورند و چنانچه ناچار شوند كه او را قطعه قطعه كنند ، اشكال ندارد ، ولى بايد شوهرش اگر اهل فن است يا زنى كه اهل فن باشد و اگر ممكن نيست مرد محرمى كه اهل فن باشد و اگر آن هم ممكن نشود ، مرد نامحرمى كه اهل فن باشد ، بچّه را بيرون بياورد و در صورتى كه آن نيز پيدا نشود ، كسى كه اهل فن نباشد ، با رعايت ترتيب ذكر شده مىتواند بچّه را بيرون آورد .
« مسألهء 664 » هرگاه مادر بميرد و بچّه در شكم او زنده باشد ، اگرچه اميد به زنده ماندن طفل نداشته باشند ، بايد به وسيلهء كسانى كه در مسألهء پيش گفته شد ، به هر ترتيبى كه بچّه سالم بيرون مىآيد ، بچّه را بيرون آورند و دوباره آن جا را بدوزند .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 124
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٢٤