پاسخ : اگر ميّت ، پسر نداشته باشد ، بر بزرگترين فرد ذكور از نزديكترين طبقهء ارث ، احتياطاً لازم است كه نماز و روزهء او را قضا كند ، حتى اگر از او ارث نبرد .
[ 1216 ] سؤال 108 : انجام نماز و روزهء قضا شدهء ميّت كه برعهدهء پسر بزرگ ميّت است ، آيا وظيفهء اختصاصى پسر بزرگ است و بايد خودش انجام دهد يا مىتواند با اجير كردن شخص ديگر نيز آن را به انجام برساند ؟
پاسخ : پسر بزرگ ميّت مىتواند خودش روزه و نماز پدرش را قضا كند و مىتواند ديگرى را اجير بگيرد تا آنها را انجام دهد ، ولى اگر اجير به جا نياورد و يا باطل به جا آورد ، از ذمّهء ولىّ ميّت ساقط نمىشود .
كفّارهء روزه
[ 1217 ] سؤال 109 : كسى سالها بدون عذر ، روزه نگرفته است . اكنون توبه كرده و روزه مىگيرد ؛ ولى نمىتواند كفّارهء روزههايى را كه نگرفته است ، پرداخت كند يا روزهء كفّاره بگيرد . تكليف اين شخص چيست ؟
پاسخ : آن مقدارى كه مىتواند و برايش مشقّت ندارد ، در اداى كفّاره كوشش نمايد و اگر نتوانست ، براى هر روز هر قدر در توان دارد ، صدقه بدهد و احتياطاً استغفار نيز بكند ؛ ولى اگر بعداً توانست كفّاره را بپردازد يا روزهء كفّاره بگيرد ، بنا بر احتياط بايد اين كار را بكند .
[ 1218 ] سؤال 110 : در موردى كفّارهء جمع واجب مىشود و شارع مقدّس مىخواهد كه بندهء عاصى هر سه جريمه ( آزاد كردن بنده ، گرفتن شصت روز روزه و طعام دادن به شصت فقير ) را به جا آورد . با توجه به اين كه در روزگار ما ديگر آزاد كردن بنده ، مصداق خارجى ندارد ، آيا بايد به جاى آن ، يكى از دو مورد ديگر از جريمهها را تكرار كند تا به جا آوردن سه جريمه محقّق شود يا لازم نيست ؟