تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩
[ 986 ] سؤال 335 : كسى كه خود را عادل نمىداند ، اگر او را با اصرار براى امامت جماعت در جلوى صفوف نمازگزاران قرار دهند ، چه كند تا نماز خودش و ديگران به طور صحيح برگزار شود ؟ پاسخ : اگر خود را عادل نمىداند و ديگران او را عادل مىدانند ، امام جماعت شدن او اشكال ندارد ، اگر چه بهتر است اجتناب كند . [ 987 ] سؤال 336 : ما شخصى را واجد شرايط امامت جماعت مىدانيم ؛ ولى خودش مىگويد : « من راضى نيستم كه به من اقتدا كنيد » يا اين كه مىگويد : « من عادل نيستم » . در فرض مذكور ، اقتدا به او چه حكمى دارد ؟ پاسخ : رضايت امام جماعت ، براى اقتدا كردن به او لازم نيست . دربارهء تشخيص عدالت ، در رساله‌هاى عمليه ، توضيح لازم داده شده است . [ 988 ] سؤال 337 : وقتى وارد مسجد جديدى مىشويم كه هيچ گونه شناختى از امام جماعت آن نداريم ، آيا مىتوانيم نماز را به جماعت بخوانيم ؟ پاسخ : اگر اطمينان حاصل شود كه امام جماعت عادل است ، اگر چه از كثرت اقتدا كنندگان باشد ، اقتدا كردن اشكال ندارد .

قرائت صحيح

[ 989 ] سؤال 338 : آيا اصالة الصحّه ( صحيح بودن فعلى كه از مسلمان صادر مىشود ) ، در قرائت امام جماعت نيز جارى مىشود يا خير ؟ پاسخ : جارى مىشود . [ 990 ] سؤال 339 : اگر امام جماعت ، مخارج حروف را رعايت نكند ، وظيفهء مأموم چيست و نمازش چگونه است ؟ پاسخ : اگر كلماتى كه ادا مىكند ، مفهوم باشد ، ولى با وجود اين كه سعى بر آموختن قرائت صحيح كرده ، باز هم نمىتواند حرف يا كلمه يا لحنى را صحيح