تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 207

مساهمون:

ص٢٠٧
[ 827 ] سؤال 176 : مىدانيم كه در سجده ، بايد هفت موضع از بدن روى زمين قرار بگيرد . آيا زياد و كم شدن سجده ، به تعداد قرار گرفتن پيشانى بر زمين بستگى دارد يا وابسته به تعداد قرار گرفتن همهء هفت موضع بدن با هم ، بر روى زمين است ؟ پاسخ : ملاك در زيادى و يا كمى سجده ، گذاردن و يا نگذاردن پيشانى بر زمين است و اعضاى ديگر در اين مسأله دخالتى ندارند . [ 828 ] سؤال 177 : معمولًا كسانى كه نمىتوانند سجده كنند ، مهر نماز را با دست بلند مىكنند و پيشانى را بر آن مىگذارند و در اين حال نوك انگشتان بزرگ پا را هم بر زمين نمىگذارند ، در حالى كه مىتوانند با درست كردن سكويى و قرار دادن مهر بر آن ، پيشانى را بر مهر و كف هر دو دست را بر زمين بگذارند . در اين حالت ، آيا درست كردن سكو براى اين كه بتوان كف هر دو دست را بر زمين گذاشت و همچنين گذاشتن نوك انگشتان بزرگ پا لازم است يا همان صورتى كه به طور معمول انجام مىشود ، كافى است ؟ پاسخ : در فرض سؤال ، بايد نمازگزار تا جايى كه مىتواند براى سجده خم شود و مهر را بر روى سكو يا چيز ديگرى قرار دهد تا بتواند پيشانى را بر آن بگذارد و بقيهء مواضع سجده را نيز هر كدام را كه مىتواند بايد بر روى زمين قرار دهد . [ 829 ] سؤال 178 : كسى كه وظيفه‌اش اين است كه سجده را با اشاره به جا آورد ، در صورتى كه بتواند بعضى از مواضع سجده را بر زمين بگذارد ، آيا اين كار واجب است ؟ پاسخ : لازم نيست . [ 830 ] سؤال 179 : كسى بيمارى و درد شديدى در گردن دارد و نمىتواند در حالت سجده سر بر مهر بگذارد . اگر به علت درد شديد ، نتواند روى چيزى مثل چهار پايه كوچك نيز مهر بگذارد و سجده كند ، آيا مىتواند مهر را بردارد و بر پيشانى قرار دهد ؟ پاسخ : اگر اصلًا نمىتواند براى سجده خم شود ، بايد با سرش براى سجده