بر آنها منطبق است ، مادر ، پدر ، برادر ، خواهر و ديگر عناوين نسب ، آيا در اصطلاح شارع معنايى مغاير با اصطلاح عرف عام و لغت عام دارد ؟ يا اينكه معناى مراد شارع در استعمال اين كلمات همان معنايى است كه در عرف عام اطلاق و اراده مىشود . مىدانيد كه در لغت بر اساس آنچه اصطلاحاً ما طلبهها به اطلاق مقامى تعبير مىكنيم ، اصل اولى نفى حقيقت شرعيه است ، يعنى شارع در رابطه با الفاظ تا اصطلاح خاصى از او محقق و ثابت نشود ، اصل اولى بر اساس اطلاق مقامى اين است كه منزّل بر معانى عرفيهى عام است ، مگر در مواردى كه از شارع اصطلاح خاصى ثابت شود و تاكنون حتى نسبت به يك كلمه اصطلاح خاصى براى شارع ثابت نشده است . شأن شارع شأن وضع و لغت نيست ، شأن شارع شأن تشريع و جعل قانون است ، وضع و لغت از شئون شارع نيست ، شارع بما هو شارع جايگاهش جايگاه قانونگذارى و شريعتگرى است . آنچه كه به عنوان حكومت در تعبيرات آمده مثل الطواف بالبيت صلوة معنايش وضع و لغت نيست ، يعنى شارع نمىخواهد بگويد كه از اين به بعد طواف اسمش صلات است ولو عرف آن را صلات نمىداند ، رباى بين پدر و فرزند ربا نيست به حسب وضع لغت ، ولو عرف آن را ربا مىداند ، آنچه كه هست اين تعبيرات تعبيرى از احكام شرعيه است ، لا ربا بين الوالد و ولده يعنى لا يحكم بحرمة الربا ، الطواف بالبيت صلوة يعنى احكام صلات را دارد ، بر همان اساس كه جايگاه شارع جايگاه
نشست هاى علمى مركز فقهى أئمه أطهار (ع) (فارسى) — صفحة 68
مساهمون: مركز فقه الأئمة الأطهار ( ع )
ص٦٨