مىآورد ؛ با اين حال ، مولاى متّقيان با استعانت به درگاه خداوند به نماز مىايستاد ، و شكايت به خدا مىبرد . آيا اين آخرين مظلوميّت خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله بود ؟
بايد گفت كه چنين نبود و وقايعى مانند خانهنشينى حضرت على عليه السلام ، جنگ معاويه ، خوارج نهروان و اصحاب جمل با آن حضرت ، مظلوميّت وصىّ آن بزرگوار حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام ، شهادت امام حسين عليه السلام به همراه اصحاب و فرزندانش در كربلا و به طور كلّى مظلوميّت همهء امامان معصوم در طول تاريخ ، ادامهء همان مظلوميّت بود ؛ ليكن مظلوميّت مضاعف انكار ظلم بر مظلوم است .
حادثهاى كه در شرف وقوع بود و عدّهاى با زير سؤال بردن شهادت حضرت زهرا عليها السلام و ظلمهايى كه به آن حضرت روا شده بود ، در صدد انكار مظلوميّت و ظلم و ستمهاى وارده بر پاره تن رسول خدا صلى الله عليه و آله بودند .
امّا با بيدارى مراجع عظام تقليد و از جمله حضرت آيتاللَّه العظمى فاضل لنكرانى قدس سره اين توطئه شوم خنثى شده ، از روز شهادت حضرت زهرا عليها السلام عاشورايى ديگر ساختند و با تشويق مردم به عزادارى و بزرگداشت اين روزها اعلام كردند : اگر آن زمان نبوديم
فاطمه (ع) و فاطميه (فارسى) — صفحة 12
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص١٢