گفت ولى بعد پشيمان نشد ؛ آيا اين دشنام و ناسزا موجب ارتداد و نجس شدن او شده است ؟
جواب : اگر عصبانيت او به حدى بوده كه از خود بىخود شده در اين صورت مرتد نشده و نجس نيست ؛ ولى اگر عصبانيت به اين حد نبوده مشكل است و بايد توبه كند .
سؤال 90 : آيا فرقههايى از قبيل صوفيه و دراويش حتى شيخيه با وجود بدعتهايى كه در اعمال آنها مشاهده مىشود محكوم به طهارتند ؟
جواب : محكوم به طهارت مىباشند ولى بهتر آن است كه كمتر با آنان معاشرت شود .
سؤال 91 : اگر دست تر به درب يا ديوار يا اشياء متعلق به مسيحيان ، يهوديان يا هندوها بخورد ، آيا نجس مىشود ؟
جواب : با عدم علم به نجاست ، پاك است .
سؤال 92 : تكليف آموزگاران با دانشآموزان بهايى چيست ، آيا جايز است قرآن را در اختيار آنان قرار دهند ؟
جواب : بايد با آنها معامله نجاست كرد و قرار دادن قرآن در اختيار آنان جايز نيست .
سؤال 93 : شخصى است كه عمدا نماز نمىخواند و تارك الصلاة است ولى منكر نماز نيست ، آيا كافر و نجس است ؟
جواب : چنين شخصى كه منكر نماز نيست فاسق و معصيت كار است و محكوم به كفر و نجاست نمىباشد .
سؤال 94 : آيا با توهين و فحاشى به قرآن ( العياذ باللّه ) مسلمان مرتد مىشود و تكليف كسانى كه مىبينند او مكرّر توهين مىكند چيست ؟
جواب : اگر توهين و فحاشى از روى عصبانيت باشد و عصبانيت به حدى بوده كه از خود بىخود شده بايد توبه كند . اما اگر با قصد و اراده و ناشى از عداوت با
جامع المسائل (فارسى) — صفحة 44
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٤٤