حريص به مشورت مپرداز كه طمع را با ستمگرى در نظرت زينت مىدهد . زيرا بخل ، ترس و طمع نهادهايى گوناگون هستند كه سرچشمه همهء آنها سوءظنّ به خداى بزرگ است .
ضرورت طرد عناصر فاسد از هيأت دولت
وزرا ، بالاترين مقام تنظيمكنندهء برنامههاى دولتاند . آنان مىتوانند جامعه را هم به سوى صلاح و رستگارى رهنمون سازند و هم در جهت فساد و تبهكارى سوق دهند . از اين رو صلاح ، اعتدال و عظمت حكومت با درستكارى و صلاح آنان ارتباط مستقيم دارد . طبيعى است كسانى كه در گذشته وزارت ستمگران و طاغوت را به عهده داشتهاند ، لياقت مقام وزارت و صدرنشينى را نخواهند داشت ؛ چرا كه آنان با فرهنگ نظام فاسد خو گرفتهاند و از ستمگرى چشم نمىپوشند و سنخيّتى با حكومت عدل ندارند . از طرف ديگر ، ملتى كه از ستم آنان آگاه بوده و زهر تلخ ظلمشان را چشيده است ، وقتى دوباره آنان را بر اريكهء قدرت ببينند ، چگونه قضاوت خواهند كرد ، جز اين كه بگويند : حكومت همان است و اينان نيز در جهت منافع طبقهء خاصى عمل مىكنند !
روشن است كه با اين برداشت ، بار ديگر تودهء مردم ، احساس ظلم و ستم خواهند كرد و اعتمادشان نسبت به دولت سلب خواهد شد ؛ در نتيجه ، بين دستگاه حكومت و مردم شكافى عميق پديد مىآيد و چه بسا كه دولت را به سرنوشت شوم و ناخوشايندى دچار سازد .
إِنَّ شَرَّ وُزَرَائِكَ مَنْ كَانَ لِلْأَشْرَارِ قَبْلَكَ وَزِيراً وَ مَنْ شَرِكَهُمْ فِي اْلآثَامِ فَلا يَكُونَنَّ لَكَ بِطَانَةً فَإِنَّهُمْ أَعْوَانُ الْأَثَمَةِ وَ إِخْوَانُ