1 - آيين اسلام ، به لحاظِ « هويّت » ، جهانى و جاودانه است ؛ بدين معنا كه هم گسترهء زمان را شامل است ، و هم پهنهء گيتى را زير نگين خود دارد . و اين حقيقتى است كه خداىِ داناىِ حكيم در آموزههاى وحى ، بدان تصريح كرده است :
« تَبَارَكَ الَّذِى نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِى لِيَكُونَ لِلْعلَمِينَ نَذِيرًا » . « 1 » كه بزرگوار است آن [ خداوندى ] فرقان را بر بندهء خويش فرو فرستاد تا بيم دهندهاى براى جهانيان باشد .
« وَ مَآ أَرْسَلْنكَ إِلَّا كَآفَّةً لّلنَّاسِ بَشِيرًا وَ نَذِيرًا وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَايَعْلَمُونَ » . « 2 »
و تو را جز مژدهبخش و بيم دهنده براى همهء مردم ، نفرستادهايم امّا بيشتر مردم نمىدانند .
« وَأُوحِىَ إِلَىَّ هذَا الْقُرْءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِى وَمَنم بَلَغَ » . « 3 »
و به من اين قرآن وحى شده است تا با آن شما و هر كس را كه [ اين قرآن به او ] برسد ، بيم دهم .
« وَهذَا كِتبٌ أَنزَلْنهُ مُبَارَكٌ مُّصَدّقُ الَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ
هامش
( 1 ) . فرقان ، آيهء 1 .
( 2 ) . سباء ، آيهء 28 .
( 3 ) . انعام ، آيهء 19 .