به فعل عبد است اين است كه ظرف آب را در اختيار مولا قرار دهد و فرض اين است كه او وظيفهء خود را انجام داده است ، پس ديگر جايى براى امر باقى نمىماند و امر ساقط مىشود و با سقوط امر ، جايى براى امتثال مجدّد باقى نمىماند . در نتيجه ، در افراد طوليه ما نمىتوانيم امتثال پشت سر امتثال و تبديل امتثال به امتثال ديگر درست كنيم يا دو فرد را امتثال واحدى قرار دهيم بلكه با همان فرد اوّل ، غرض امر حاصل شده و با حصول غرض ، امر ساقط شده و زمينهاى براى امتثال بعدى باقى نمىماند .
اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحه 494
پدیدآورندگان: الشيخ فاضل اللنكراني
ص۴۹۴