فصل چهل و نهم : تَره
49 / 1
خواصّ تره
1926 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : تره « 1 » در ميان سبزىها ، همانند نان در ميان خوراكىهاست .
1927 . الكافى به نقل از حمّاد بن زكريّا ، از امام صادق عليه السلام : در محضر پيامبر خدا از سبزىها ياد شد . فرمود : « تره بخوريد ؛ چرا كه حكايت آن در ميان سبزىها ، حكايت نان در ميان همه خوراكها يا خورشها « 2 » است » .
1928 . الكافى به نقل از فرات بن احنف : از امام صادق عليه السلام درباره تره پرسيدند . فرمود : « آن را بخور ؛ چرا كه در آن ، چهار ويژگى است : بوى دهان را خوش مىسازد ؛ بادها را [ از بدن ] مىراند ؛ بواسير را ريشهكن مىكند ؛ و براى كسى كه بِدان مداومت مىورزد ، مايه ايمنى از جذام است » .
هامش
( 1 ) علّامه مجلسى مىگويد : در القانون آمده است : « تره ، داراى نوع : شامى ، نبطى و نوعى ديگر است كه آن را تره دشتى مىگويند . اين تره ، ميانِ تره معمولى و سير است و به دارو ، شباهت بيشترى دارد تا به غذا . نبطىِ آن هم بيش از شامى در معالجات به كار مىآيد . . . » تا جايى كه مىگويد : « به صورت آبپز ، خواه خوردنى و خواه به عنوان پماد ، سودمند است ، نيروى جنسى را تحريك مىكند و تخم آبپزِ آن همراه با دانه آس ، براى اسهال و خونريزى مَقعدى به كار مىرود » ( بحار الأنوار : ج 62 ص 196 ح 2 ) .
( 2 ) ترديد ، از راوى است .