1884 . امام كاظم عليه السلام : هر كس آب كمرش بر وى ديگرگون شود ، شير تازه همراه با عسل برايش سودمند است .
1885 . الكافى به نقل از حمزة بن طيّار ، از امام كاظم عليه السلام : « مردم به هيچ چيزى بهتر از مَكشِ خون يا مُزعه عسل ، درمان نكردهاند » .
گفتم : فدايت شوم ! مُزعه عسل چيست ؟
فرمود : « يك انگشت ليسيدن از آن » .
1886 . الفقه المنسوب للإمام الرضا عليه السلام : امام رضا عليه السلام فرمود : « در عسل ، درمان هر دردى است . هر كس ناشتا يك انگشت از آن را بليسد ، اين عسل ، بلغم [ وى ] را پايان مىدهد ، صفرا را فرو مىنشانَد ، تلخه سياه ( زرداب ) را مانع مىشود ، ذهن را صفا مىبخشد و اگر كه همراه با كُنْدُر خورده شود ، حافظه را نكو مىسازد » .
1887 . امام رضا عليه السلام : هر كه مىخواهد در همه زمستان از سرماخوردگى دور بماند ، هر روز ، سه لقمه شهد بخورد .
1888 . امام هادى عليه السلام هنگامى كه درباره تبِ پيوسته يك روز در ميان از ايشان پرسيدند : قدرى عسل و شونيز ( سياهدانه ) ، برداشته و سه ليسه انگشت از آن خورده شود . در اين صورت ، تب ، ريشهكن خواهد شد ، و اين هر دو ، مبارك هستند . خداوند متعال ، درباره عسل فرموده است : ( از درونِ [ شكم ] آن ( زنبور ) ، شهدى كه به رنگهاى گوناگون است ، بيرون مىآيد . در آن ، براى مردم ، درمانى است ) .
دانشنامه احاديث پزشكى (فارسى) — صفحة 405
مساهمون: محمد الريشهري
ص٤٠٥