فصل سى و دوّم : شِكر
32 / 1 خواصّ شكر
1791 . الكافى به نقل از يحيى بن بشير نَبّال : امام صادق عليه السلام از پدرم پرسيد : « اى بشير ! با چه چيز ، بيمارانتان را درمان مىكنيد ؟ » .
پدرم گفت : با اين داروهاى تلخ .
امام عليه السلام به وى فرمود : « نه ! اگر كسى از شما بيمار شد ، قدرى شِكر سفيد بردار ، آن را بساى . آب سرد بر رويش بريز و آن را به بيمار بخوران ؛ چرا كه آن كه در دارويى تلخ ، درمان نهاده ، بر اين هم تواناست كه درمان را در شكرينه قرار دهد » .
1792 . امام كاظم عليه السلام : براى تب ، به اندازه وزن دَه درهم ، شكر به آب سرد درمىآميزى و ناشتا مىخورى . « 1 »
1793 . الكافى به نقل از ابراهيم جُعْفى : بر امام صادق عليه السلام وارد شدم . پرسيد : « چرا تو را پريدهرنگ مىبينم ؟ » .
گفتم : تب رِبع « 2 » دارم .
فرمود : « چه چيز ، تو را از خجسته پاك ، باز مىدارد ؟ شكر را بساى و سپس در آب ، حل كن و آن را ناشتا و همچنين در شامگاهان بخور » .
اين كار را انجام دادم و از آن پس ، به اين حالت ، گرفتار نيامدم .
هامش
( 1 ) در طبّ الأئمّة عليهم السلام ، چنين آمده است : « از اسامه شحّام ، نقل شده كه گفته است : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : جدّ ما كه درودهاى خدا بر او باد براى شب ، جز به اندازه وزن . . . برنگزيد » .
( 2 ) مقصود ، تبى است كه وقتى در يك روزْ عارض مىشود ، دو روز بعد از آن ، بر طرف مىشود و در روز چهارم ، دوباره برمىگردد ( الصحاح : ج 3 ، ص 1212 ، ذيل « ربع » ) .