265 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گامهايى كه عيادت كننده بيمار از خانه خود تا نزد او برمىدارد ، در باغهاى بهشتْ برداشته شود .
266 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به عيادت بيمارى برود ، [ تا در راه است ، ] پيوسته به درون رحمت ، گام مىگذارد و چون [ نزد او ] بنشيند ، به تمامى در رحمت ، غوطهور مىشود . « 1 »
267 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عيادت كننده بيمار ، در راه بهشت گام مىنهد . « 2 »
268 . صحيح مسلم به نقل از ثوبان ( وابسته پيامبر خدا ) : پيامبر خدا فرمود : « هر كس به عيادت بيمارى برود ، در " خرفه " « 3 » بهشت است » . پرسيدند : خُرفه بهشت چيست ؟
فرمود : « چيدن ميوههايش » .
269 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بيمارى را عيادت كند ، منادىاى از آسمان او را مىخواند :
« اى فلانى ! خوش باش ، و گام برداشتنت به پاداش بهشت ، گوارايت باد ! » .
هامش
( 1 ) سيّد رضى در تفسير اين حديث مىگويد : اين يك استعاره است و مقصود از آن نيز بيان فراوانى پاداش سرشار و ثواب بسيارى است كه عيادت كننده بيمار از آن برخوردار مىشود . از همين روى پيامبر صلى الله عليه و آله عيادت كننده را در اين حالت به كسى تشبيه كرده است كه در هنگام گام برداشتن به درون درياى رحمت الهى گام برمىدارد و هنگامى كه نزد بيمار مىنشيند ، به تمام وجود در آن دريا غوطهور مىشود .
( 2 ) سيّد رضى ، در تفسير اين روايت ، به دو احتمال پرداخته و در اين باره ، چنين گفته است : « در اين روايت ، بنا بر هر يك از دو تفسير ، مجازى وجود دارد ؛ چه ، اگر مقصود از " مخارف " [ در متن حديث يعنى " عائد المريض على مخارف الجنّة " ] ، جمع كلمه " مخرف " به معناى چيدن نخل باشد ، در اين صورت ، گويا پيامبر خدا براى كسى كه به عيادت بيمارى برود ، بر ورود وى به بهشت ، گواهى داده و آن را حتمى دانسته است تا جايى كه در حالى كه هنوز آن بنده در دنيا ، يعنى سراى تكليف به سر مىبرد ، از باب اعتماد كامل به بهشتى بودن وى و جاى گرفتن او در اين سراى امن ، درباره وى با عبارتى به بيان حالش پرداخته كه گويا همين اكنون ، در بهشت جاى گرفته و آن جا استقرار يافته است . همين نكته ، خود مجازِ موجود در حديث است . اگر مقصود از " مخارف " ، جمع " مخرفه " به معناى راه باشد ، چنان كه از يكى از صحابيان نيز نقل شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : " و تركتكم على مثل مخرفة النعم ؛ شما را بر گذرگاه آشكار نعمتها گذاردم و آن را با گامهايى كه بر آن نهاده شده و آمد و شد فراوانى كه در آن صورت پذيرفته است ، نشانه گذارى كردم " ، در اين صورت ، محلّ مجاز در سخن پيامبر صلى الله عليه و آله اين است كه ايشان ، عيادت كننده بيمار را بهسانِ كسى دانسته كه در راهى گام نهاده است كه به بهشت مىرسد و او را به سراى جاودانگى راهبر مىشود » .
( 3 ) مقصود از « خرفه » ، ميوههاى نخل است كه به گاه رسيده شدن ، چيده مىشود . گويا آن كس كه به عيادت بيمار مىرود ، در پاداشى كه به چنگ مىآورد ، كسى را مىمانَد كه بر نخلى از نخلهاى بهشت است و ميوههاى آن را مىچيند .