فتّاح القلوب و منّاح الغيوب .
دليل اوّل بر حركت در جوهر طبيعى : برهان « علّيت جوهر و معلوليت اعراض » است .
دوم « ما بالعرض ينتهى الى ما بالذات » است .
سوم « تابعيت اعراض در وجود و همه آثار و احكام به جوهر است » .
چهارم « انقلاب ماهيت عرض به جوهر » است .
پنجم « حركت تكاملى طبايع » است .
ششم « سنخيت بين علت و معلول » است .
هفتم « وضع و محاذات » است .
هشتم « تشخص شىء به وجود » است .
نهم « وصول به غايت » است .
دهم « ربط متغيّر به ثابت » است .
يازدهم « ربط حادث به قديم » است .
دوازدهم « سكون جوهر طبيعى موجب انسداد باب عطاى الهى است » .
سيزدهم « خروج شىء از قوه به فعليت به عدم امكان نحوه كون و فساد بلكه به نحوه حركت تدريجى جوهرى است » .
چهاردهم « جسمانية الحدوث بودن نفس » است .
پانزدهم « وحدت نفس ناطقه انسانى فوق وحدت عددى به وحدت حقه ظلّى و وحدت جمعى است » .
هزار و يك كلمه (فارسى) — صفحة 6
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٦