رودخانه و قسمت بعد از پيچ آن ناظر يكديگرند ، آيات قرآنى هم با هم اينچنين اند كه ناظر يكديگرند يعنى بيان و زبان يكديگرند .
در منتهى الارب گويد : ثنى بالكسر . گشت وادى و گشت كوه .
اين خلاصه مضمونى از تحقيق رشيق جناب استاد روحى فداه در تفسير كبير « والميزا ن » در بيان مثانى است . به همين مبنى متين ، قرآن كريم را به زبان قرآن كريم تفسير فرموده است و در آغاز تفسير به اين نكته عليا اشارتى فرموده كه خلاصه مفادش اين است :
حاشا كه قرآن نور و تبيان كل شى ء باشد و تبيان نفس خود نباشد .
اين تفسير شهر حكمت و مدينه فاضله اى است كه در آن از بهترين و بلندترين مباحث انسانى و شعب دينى از عقلى و نقلى و عرفانى و فلسفى و حكمت متعاليه و اخلاقى و اجتماعى و اقتصادى و غيرها بحث شده است .
مپندارى كه اين سخنم با نص خود آن جناب در ديباچه تفسير تناقض دارد كه فرمود : قد اجتنبنا فيها عن ان نركن الى حجة نظرية فلسفية او الى فرضية علمية ، او الى مكاشفه عرفانيه كه هر دو به حق سخن گفتيم چنان كه باز خود معظم له در آخر ديباچه فرمود :
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 81
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٨١