استاد با چشمانى نافذ و خدابين كه گوئى از حجاب طبيعت عبور كرده و آفاق روشن ملكوت را مى نگرد .
اين عكس از لحظه اى است كه استاد بزرگ براى آخرين بار ، مدتى به هوش آمده و پس از آن نيز او هوش مى رود و در لحظه هاى سنگين بيهوشى براى ابد به جوار رحمت الهى پر مى كشد .
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 6
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٦