مگر كه عرش برين بر زمين فرود آمد * و يا جنازه علامه شد به عرش روان
صداى ضجه مرد و زن و صغير و كبير * ز ارتحال چنان عالم عظيم الشان
قلم شكسته و دلخسته و زبان بسته * چگونه وصف تو را مثل من كند عنوان
ز درس و بحث و ز تعليم و تربيت تا هست * سخن ، فيوض الهى توارسد هر آن
تو جان جان حسنزاده كى روى از ياد * اگرچه پيكرت از ديدگان شده پنهان
آية الله علامه طباطبائى در آخر ذى الحجه ( 1321 ه ق ) در تبريز ديده به جهان گشود ، و در صبح يكشنبه ( 18 محرم الحرام 1402 ه ق مطابق 24 آبان 1360 ه ش ) ، در ارض اقدس قم كه هنالك الولاية لله الحق ، نداى حق را لبيك گفت و به خطاب يا ايتها النفس المطمئنة ارجعى الى ربك راضية مرضية فادخلى فى عبادى و ادخلى جنتى ، مخاطب شد . و به محض اخبار رحلت آن جناب ، از اطراف و اكناف ، از دور و نزديك به قم روى آوردند كه لاجرم تشييع جنازه به فرداى آن روز موكول شد . و با امامت حضرت آية الله