تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه مقالات (فارسى) — صفحة 49

مساهمون:

ص٤٩
چو ماكيان بدر خانه چند بينى جور * چرا سفر نكنى چون كبوتر طيّار
در به روى همه باز است ، و اين درگاه حاجب و دربان ندارد ، علاوه ، اين كه ما را دعوت به ضيافت هم فرمودند ، بقول كمال اصفهانى :
بر ضيافتخانهء فيض نوالت منع نيست * در گشاده است و صلا درداده خوان انداخته
تو كه بال و پر پرواز بسوى ملائكه عالين را دارى ، پرواز كن ، تو كه تور شكار دارى شكار كن . تو را كه لياقت مقام خلافة اللّهى ، بلكه فوق اين مقام را داده‌اند قدر خود بشناس و به كار باش ، بقول خواجه حافظ :
ايدل به كوى دوست گذارى نمىكنى * اسباب جمع دارى و كارى نمىكنى
شايد سئوالى پيش آيد كه مگر ممكن است ما بمقامات انسانهاى كامل نائل آييم ؟ جواب اينست ، كه اولا همين كه به راه افتاده‌ايم ، هر اندازه پيش رفته‌ايم مغتنم است ، بقول خواجه حافظ :
مرا تا جان بود در تن بكوشم * مگر از جام او يك قطره نوشم
همين يك قطره درياها است ، آن كه يك قطره هم بنوشد ، از بركات سرشارى بهره‌مند خواهند بود و به حقيقت ، او را حظّ وافر است . حضرت عيسى مسيح عليه السلام ، در اين امر به مردم موعظه مىفرمود ، كه دانه خردل از جميع تخمها كوچكتر است ، ولى چون آن را بكارند بنوعى نموّ نمايد كه درخت مىشود ، كه پرنده‌ها بر بالاى آن لانه مىسازند و در سايه او مىآرامند ، يعنى عمل خير در ملكوت عالم همين طور است ، يك عمل خير هر چند كوچك باشد ، در ملكوت عالم بزرگ است ، « و خير كثير » است مثلا انسان تصميم بگيرد ، كه كشيك زبان خود بكشد ، و صادرات و واردات دهان خود را كنترل كند و مراقب باشد ، همين يك عمل را خير كثير است و